NIEUWS

Oranje Dames XV maakt indruk tijdens WXV in Hongkong

Drie wedstrijden, twee overwinningen, een nipte nederlaag tegen Fiji én een stijging naar de 15e plaats op de wereldranglijst. Oranje Dames XV kan terugkijken op een sterke WXV Global Series Challenger in Hongkong. Tegen Samoa, Brazilië en Fiji liet de ploeg zien welke stappen de afgelopen jaren zijn gezet en deed Oranje waardevolle internationale ervaring op richting de ambitie om zich te kwalificeren voor het WK van 2029 in Australië.

Na een sterke voorbereiding in Nederland reisde de selectie begin september af naar Hongkong. Daar wachtte een toernooi met drie verschillende tegenstanders en speelstijlen. Op het veld werd hard gewerkt, maar ook buiten het veld was zichtbaar hoe hecht deze groep is. Er werd gelachen, samen Hongkong ontdekt en natuurlijk werden ook de nodige video’s opgenomen. Want binnen deze ploeg worden de grote én kleine momenten samen gevierd.

Foto: Moving Klack

Overtuigende start tegen Samoa

Oranje begon het toernooi direct sterk. Tegen Samoa nam Nederland vanaf de openingsfase het initiatief en gaf het dat gedurende de wedstrijd niet meer uit handen. Met twaalf tries en geen enkel punt tegen eindigde de openingswedstrijd in een overtuigende 70-0 overwinning.

Een van de hoofdrollen was weggelegd voor Kika Mulling, die maar liefst vier tries voor haar rekening nam. Een prestatie die ook online niet onopgemerkt bleef.

De uitslag liet tegelijkertijd zien hoeveel stappen Oranje de afgelopen jaren heeft gezet. Twee jaar geleden, tijdens de WXV in Dubai, eindigde de ontmoeting met Samoa nog in een 8-8 gelijkspel. Ditmaal trok Nederland de wedstrijd volledig naar zich toe. De overtuigende overwinning leverde bovendien een mooie stap op de wereldranglijst op: Oranje steeg twee plaatsen, van de 17e naar de 15e positie.

Met zo’n sterke start maakten de Oranje Dames ook internationaal direct indruk. Al moest de commentator nog even wennen aan de Nederlandse benaming. ‘Dames’ werd tijdens de wedstrijd uitgesproken als het Engelse ‘dams’, alsof het over waterdammen ging. Een klein moment waar zowel binnen de ploeg als bij de kijkers thuis met een glimlach op werd gereageerd.

Foto: Moving Klack

Knokken tot het einde tegen Brazilië

Na de ruime overwinning op Samoa kreeg Oranje tegen Brazilië een compleet andere wedstrijd voorgeschoteld. Beide ploegen bleven dicht bij elkaar en Nederland moest tot het laatste fluitsignaal strijden om de voorsprong vast te houden.

Dat lukte. Met een 17-15 overwinning boekte Oranje de tweede zege op rij en bleef de ploeg na twee wedstrijden ongeslagen in Hongkong.

Een bijzondere prestatie kwam van Nicky Dix. Als eersterrijer maakte zij de volledige 80 minuten en werd ze na afloop uitgeroepen tot Woman of the Match.

Juist het contrast tussen de eerste twee wedstrijden liet zien wat deze ploeg in huis heeft. Waar Nederland tegen Samoa vanaf het begin de controle had, moest het tegen Brazilië omgaan met druk en spanning tot de allerlaatste minuut en wist het ook die wedstrijd over de streep te trekken.

Foto: Moving Klack

Strijd tot het laatste fluitsignaal tegen Fiji

In de laatste speelronde wachtte Fiji. Beide landen waren na twee wedstrijden nog ongeslagen, waardoor alles klaarstond voor een spannende afsluiting van het toernooi.

Vanwege de extreme hitte in Hongkong werd de wedstrijd uitgesteld en begon de laatste wedstrijd later dan gepland.

Eenmaal op het veld keek Nederland tegen een 12-0 achterstand aan. Oranje vocht zich knap terug en kwam in de tweede helft zelfs op voorsprong. Pas in de slotfase wist Fiji met een penalty de wedstrijd met 20-17 naar zich toe te trekken.

Na het laatste fluitsignaal was er ook ruimte voor een mooi moment tussen beide teams. De speelsters van Nederland en Fiji kwamen samen en zongen met elkaar een moment dat het wederzijdse respect en de verbondenheid binnen de rugbysport mooi liet zien. Daarmee kwam niet alleen een spannende wedstrijd, maar ook een bijzonder toernooi voor de Oranje Dames XV ten einde.

Meer dan drie wedstrijden

Hongkong leverde ook persoonlijke mijlpalen op. Femke Boddeke maakte haar debuut voor Oranje Dames XV en tegen Fiji stond Lieve Stallmann voor de 25e keer op het veld voor Oranje. Het zijn momenten die binnen de ploeg uitgebreid werden gevierd, passend bij een team dat ook buiten het veld zichtbaar veel plezier met elkaar beleeft.

Tussen de trainingen en wedstrijden door was er bovendien tijd om Hongkong te ontdekken. De dames trokken samen de stad in en maakten zo ook buiten het rugbyveld mooie herinneringen met elkaar.

De prestaties bleven ondertussen ook in Nederland niet onopgemerkt. Vanuit huis werd volop meegeleefd en via social media stroomden gedurende het toernooi enthousiaste reacties binnen. Die betrokkenheid onderstreepte dat er niet alleen binnen de selectie iets groeit, maar ook rondom de Oranje Dames XV.

Ook Friso Horstmeier kijkt met trots terug op het toernooi:
“Wat zijn we trots op de Oranje Dames XV! In Hongkong hebben ‘The Dames’ opnieuw laten zien wat voor team er staat en dat ze op hoog internationaal niveau mee kunnen. Niet alleen vanwege de resultaten, maar vooral vanwege de ontwikkeling die deze groep heeft doorgemaakt en de manier waarop zij Nederland op en naast het veld vertegenwoordigen. Een prachtig laatste toernooi onder bondscoach Gareth Gilbert, waarop we met veel trots terugkijken én met veel vertrouwen vooruitkijken naar de REC 2027.’’

De volgende stap

Hongkong is geen eindpunt. In het voorjaar wacht met de Rugby Europe Championship alweer een volgende belangrijke internationale campagne. Daar komt Oranje opnieuw tegenover sterke Europese tegenstanders te staan, met Spanje als een belangrijke ploeg in het traject richting kwalificatie voor het WK van 2029 in Australië.

Na Hongkong neemt Oranje vooral bewijs mee dat de afstand tot sterke internationale tegenstanders kleiner wordt. De ambitie voor de komende jaren is duidelijk en deze drie wedstrijden hebben opnieuw laten zien welke richting de ploeg op wil.

Maar bovenal zijn we trots op dit team en alles wat zij de afgelopen weken hebben laten zien. Op én naast het veld.

Foto: Moving Klack